تبليغاتX
آب در هاون
 براي حكيم ابوالقاسم فردوسي شاعر بلند پايه شيعي كه فرمود: چنان دان كه خاك پي حيدرم


هلا؛ شاعر شيعه بي ادعا
    ابوالقاسم پارسي گوي ما
    عجم زنده كردي بلنداختري
    درخت سخن را تو نيلوفري
    تواي شاعر پهلوان آفرين
    به طبع بلندت هزار آفرين
    هزارآفرين بر سخنهاي نغز
     پر از معني و پاي تا سرچومغز
     برآن رستم پهلوانت درود
    كه آن مرد جز مرد يزدان نبود
     در آغاز شهنامه گفتي علي (ع)
     و شيعه شد از شعر تو منجلي
    هلا؛ شيعه شاعر سخن موم توست
    به وحدت همه ما و من موم توست
    عجم را به اسلام دادي نويد
    علي (ع) را دو گوشم زكلكت شنيد
    بگفتي كه خاك پي حيدري
    شدي از پلشتي و زشتي بري
    بماني به گيتي كه گيتي توراست
    نگه دار نام بلندت خداست
   

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1391  |
 

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 

امیر عاملی، خوشنویس مطرح کشور به بهانه ی دومین دوسالانه ی بین المللی خوشنویسی ایران در قزوین، شهر میرعماد و عارف و عبید و دهخدا، شهر مردم با عشق آشنا؛ سروده ای را برای سایت دوسالانه ارسال کرده اند که در ادامه می خوانید:

کرده محشری بر پا، دومین دوسالانه

عشق و خط و شعر و ما، دومین دوسالانه

با حضور دلداران، عاشقان و عیاران

می کند تو را زیبا، دومین دوسالانه

خط خوش، خوش آهنگ است، با خدا هماهنگ است

می کشد تو را بالا، دومین دوسالانه

خط نسخ و نستعلیق یا شکسته را دیدی

می شود ندید آیا؟ دومین دوسالانه

می کند بلند اختر، انجمن و ارشاد و

هر کجای دیگر را، دومین دوسالانه

شه جهانی و مشهور، مطلع هزاران نور

داده جلوه بر دنیا، دومین دوسالانه

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 فخر بشر همين بس، زهراي اطهر آ مد





اي مادر ولايت، زهراي آسماني
    گرچه غريب بودي، اينك شدي جهاني
    دنيا تو را به نام كوثر شناسد اي گل
    بر جلوه جمالت، آيا رسيده كي گل؟
    حسن بهار داري، گل بشكفد ز رويت
    مي آ يد از گلستان، بوي بهشت كويت
    هم سرور امامان، هم مادر پدر، تو
    سرچشمه لطافت، سر منشا هنر تو
    باباي مهربانت برده به آسمانت
    از آسمان هفتم، تابد به عرش، جانت
    در بردن دل خلق، روحي بزرگ داري
    بر ما سياه رويان باران لطف باري
    ميلاد مهربانت، كرده جهان دل آرا
    آغاز مهرباني است، روز حضور زهرا (س)
    فخر بشر همين بس، زهراي اطهر آمد
    اي باغبان طرب كن، آن لاله پرور آمد
    اينك ولي شناسان، شاداب و شادمانند
    با نام حضرت او، تا هست جاودانند

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 مادران وطنم همچو گلستان باشند





افتخار است جهان را، زن ايراني اگر
    چون كه با حجب و حيا بسته خودش را زيور
    به مددجويي مردان سرافراز وطن
     قامت افراشته گه مادر وگاهي خواهر
    در دلش مهر علي (ع) مهر پيمبر (ص) دارد
    تاج تقوا زده عمري است چنين زن بر سر
    گرچه باور نكني فخر زن ايراني
    يك نظر جانب شيران و شهيدان بنگر
    مادران وطنم همچو گلستان باشند
    چادر از اطلسي و دامنشان نيلوفر
    دامني پاك كه معراج بود بر مردان
    مردهايي كه شهيدند به روز محشر
    چون به توصيف زن مومنه لال است زبان
    بسپاريد دگر وصف زنان را به هنر

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 براي مهربان امامي كه همه زندگي شيرينش را فداي مردم و دين كرد
ميلاد او مقارن ميلاد كوثر است




آمد امام و در دل ما باور آفريد
     شك را شكست بال و يقين را پر آفريد
    بر تشنگان خاك رسيد و اميد داد
    بالي كه يك شهيد به آن مي پريد داد
    آمد چنانكه نور بيايد ميان شب
    بست از بيان تفرقه اين مه، زبان شب
    در هرچه دل شكايت و ترديد را شكست
    قفل دهان بسته اميد را شكست
    باور كنيد سرو سهي پيكري رسيد
    در اين كوير تف زده نيلوفري رسيد
    مردي كه در بلاغ، شبيه پيمبر (ص) است
     ميلاد او مقارن ميلاد كوثر است
     جان را فداي آن مه والامقام كن
    با يك سلام حرف دلت را تمام كن

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 به مناسبت كنگره جهاني خوشنويسي
ابياتي در صفت كاتب، به مناسبت كنگره جهاني خوشنويسي در شهر ميرعماد ملك محمد، درويش عماد الكتاب به ياد استاد محصص
خط خوش


خط زيبا خاك را زر مي كند
    كار مولاو پيمبر مي كند
    هر كه خطش خوب، خلقش خوبتر
    مي شود مخلوق را محبوب تر
    گرچه عاشق در زمان ما كم است
    خط بود معشوق و عاشق آدم است
    خط اگر با روح شد جان پرورد
    آدمي را مثل قرآن پرورد
    هيچ خطاطي بدون نور نيست
    كاتب قرآن به محشر كور نيست
    خط بي تقوا، مي آلوده است
    گرچه مي نوشي نخواهي گشت مست
    خط بي دينان نمي ماند به دهر
    مي شود در كام جان مانند زهر
    هان صفا و شان را غافل مشو
    مرغ پروازي اسير گل مشو
    خوشنويسان از قديم و از الست
    مي شدند از باده توحيد مست
    آه، آه از كاتبان بي نماز
    از رياكاران بي سوز و گداز
    گر نداند كاتبي سر سحر
    مي كند كلك و مدادش را هدر
    كفر را سوز سحر، دين مي كند
    با دعا اكسير آمين مي كند
    هم حرير كلك خطاطان ناب
    خفته را بيدار گرداند ز خواب
    وحشي و انسي به وحدت مي رسند
    تا زبان خامه گردد دلپسند
    «لاتفرق» خوشنويسان بزرگ
    افتراقت مي برد در چنگ گرگ
    گرگ باشد جهل و آهو وحدت است
    اتحاد اي دوستان خود دولت است
    دولت عاشق همين بي كينه گي ست
    عشقبازان را هنر آيينه گي ست
    عاشقان مشق وفاداري كنيد
    تا بماند نامتان كاري كنيد
    پادشاه ملك خطي تا كه هست
    گر كني كلك خيال انگيز مست
    كرده اي تسخير ، دل ، گل نيستي
    مي نمايي راه منزل نيستي
    خط همان جاده ست منزل ديگر است
    منزل ما مقصد پيغمبر است
    خط خوش مشق صلاح است و سلام
    گفتني ها گفتم و شعرم تمام
  

 امير الكتاب، استاد امير عاملي قزويني

   

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 به پاس مقام معلم و كارگر
كارگر را با معلم دوست مي داريم ما




دست هايي پينه بسته با دلي آرام و رام
    مهرباني كارگر، شايسته صدها سلام
    حق تعالي مبدا كار است و روز كارگر
    كارگر را مي تواني ديد سرشار هنر
    كارگر نام بزرگي دارد و نام آور است
     از تلاش و كار خود داده است دشمن را شكست
     كار تنها نه، كه دارد او عبادت مي كند
    با حضور نازنين ذكر رياضت مي كند
     كارگر در هر كجا توليد را تن مي دهد
    بس لطافت ها به فولاد و به آهن مي دهد
    كارگر گاهي معلم پرورد با كار خود
     تا تو را شاداب گرداند دهد آزار خود
     اي معلم اي كه كار و كارگر مي پروري
    هست عالم را سري و تو بر آن سر سروري
    كارگر را با معلم دوست مي داريم ما
    زين دو تا نور است كه هستيم ما اهل ولا
    اي معلم اي كه شهد علم را مي پروري
    مي كني از آفرينش گاه گاهي دلبري
    ياد بادا آن مطهر آن شهيد كاروان عاشقي
    بود در جان كلامش خفته جان عاشقي
   

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 اي خليج كشور اسلامي ايران، سلام

به مناسبت روز ملي خليج فارس



اي خليج كشور اسلامي ايران، سلام
    
    اي خليج فارس، اي ايرانيان را جان، سلام
    
    جان مايي، كي طمعكاران تو را غارت كنند؟
    
    اي به پايان برده شب هاي غم هجران سلام
    
    مرده ماهي ها چه مي دانند قدر آب را؟
    
    آبي درياي مايي اي گل ايمان سلام
    
    قرن ها رفت و هنوزم فارس مي خواند تو را
    
    كل دنيايي كه مي گويد به هر توفان، سلام
    
    عمر دشمن هاي تو يك قرن را پر مي كند؟
    
    اي هزاران سال جان و روي مَهرويان سلام
    
    ياوه مي گويند و مي خوانند نامت را عرب
    
    دوستان را شاد و دشمن كرده اي حيران، سلام
    
    زنده بادا رهبر و ايران و مردم تا ظهور
    
    بر خليج فارس اين در سايه قرآن سلام
    
   

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 ما عاشقان كعبه و قدسيم و كربلا





اي تازيانه ها كه به ما حمله مي كنيد
    بر قبله نخست خدا حمله مي كنيد
    چون كور باطنيد ندانيد از چه رو
    گرديده حمله ور به كجا حمله مي كنيد
    اي مرگ بر شما كه چنان ديو و چون دديد
    بر قبله و به قبله نما حمله مي كنيد
    بر قبله نخست چرا سنگ مي زنيد؟
    ما صبر مي كنيم و شما حمله مي كنيد؟
    ما روز قدس دست دعا مي شويم اگر
    همچون شما به دست دعا حمله مي كنيد
    تا عاشقان روح خداييم و رهبري
    پرسش نمي كنيم چرا حمله مي كنيد
    ما عاشقان كعبه و قدسيم و كربلا
    بر قدس يا به كرب و بلاحمله مي كنيد
    سنگي كه مي زنيد به قدس اي منافقان
    يعني به عشق و مهر و صفا حمله مي كنيد
    هم زخم شعله اي است به جان شما تمام
    اي تازيانه ها كه به ما حمله مي كنيد

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 اي نگارستان حيدر، فاطمه (س)
اي نگارستان حيدر، فاطمه (س)




اولين بانو كه مولارا شناخت
    خويشتن را در ملامت ها نباخت
    اولين همسر، كه سر بر عرش داشت
    گرچه مسكن بر زمين و فرش داشت
    آن ولي باور، زن والاگهر
    رتبه اش شد از جهاني بيشتر
    او گل و مولاعلي (ع) باشد گلاب
    وصف او را كرده آب و آفتاب
    گر هنرهاي جهان را رو كنم
    الكنم تا وصف آن بانو كنم
    وصف او در سوره كوثر بخوان
    قدر او را مثل پيغمبر (ص) بدان
    او همان مغزست و هستي همچو پوست
    آب را مهريه اش كرده است دوست
    دشمنانش دشمن پيغمبرند
    دوستانش بر همه عالم سرند
    سرور كل بشر زهراي ماست
    او شفيع و محشر و فرداي ماست
    گر نبود او آفرينش را چه سود؟
    گر نبود او بر علي (ع) كفوي نبود
    مادر پيغمبر (ص) و يار علي (ع)
    عاشق انسان و غمخوار علي (ع)
    غصه اش غير از غم امت نبود
    در تمام عمر مولارا ستود
    بود ريحانه گلي خدمت سقار
    مادر آقا، امام انتظار
    گر همه غمگين بسان ني شوند
    فاطميون فارغ از وي كي شوند؟
    نام او نام رسول (ص) است و علي (ع)
    مادر پاك امامان جلي
    هم نبي (ص) را كوثر و يار علي (ع) است
    وحدت از گفتار نابش منجلي است
    ***
    اي نگارستان حيدر، فاطمه (س)
    وي شده دين نبي را قائمه
    خيزش اسلامي از نام شماست
    تيغ حيدر ضربه دست خداست
    مي رسد از عرش نور فاطمي
    جنبش اسلام و شور فاطمي
    مصر و تونس هركجا برخاستند
    منطق و دين پيمبر (ص) خواستند
    مردم بحرين مست دين اوست
    كشور ما نيز بر آيين اوست
    رهبري داريم اولاد شماست
    در غم و شادي فقط ياد شماست
    سيد و سالار ما سيد علي است
    بر تمام مسلمين اينك ولي است
    تا رسد نور نهايي زنده ايم
    فاطمي هستيم اگر رزمنده ايم
   

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 براي مردم بحرين دراين قتال مرگ، حقوق بشر كجاست؟





مي خواهم از خدا ، به خدا مرگ خصم را
    خصمي كه كرده است به بحرين صدجفا
     الله اكبر اين همه كشتار از چه روست ؟
     كشتند مردمي كه نگفتند جزخدا
    تكبير گوي مردم مظلوم را زدند
     با تير و با تفنگ همان قوم اشقيا
    در اين قتال مرگ حقوق بشر كجاست ؟
     خاموش مانده اند چرا در غم شما ؟
     جرم بزرگ گفتن الله اكبر است
    اين جرم مردم بحرين باصفا
    ختم كلام خانه مردم خراب شد
    از بمب هاي خانه برانداز بي حيا

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391  |
 اسلام و كاخ هم نفس هم نمي شوند






كاخ سفيد و چنبره صهيونيست ها
    كاخ سفيد بارش از آن آتش بلا
    كاخي كه كوخ هاي جهان را عذاب داد
    كاخي كه ريخت روي جهان تير فتنه را
    خواهد به باد رفت ز الله و اكبري
    گر بر كشيم از دل و گوييم لافتي
    اسلام و كاخ هم نفس هم نمي شوند
     اين حرف ما و بود جان دين ما
    اي مردم خروش، عزيزان منطقه
    خواهد رسيد مرگ دگر بار آمريكا
    گويد اگر كه خصم توان شما كم است
     غافل بود ز هيبت و اعجاز ربنا
    ختم كلام، خانه نشيني صلاح نيست
     بايد كه با حسين (ع) بياييد كربلا
   

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در دوشنبه چهارم اردیبهشت 1391  |
 براي مردم بحرين دراين قتال مرگ، حقوق بشر كجاست؟





مي خواهم از خدا ، به خدا مرگ خصم را
    خصمي كه كرده است به بحرين صدجفا
     الله اكبر اين همه كشتار از چه روست ؟
     كشتند مردمي كه نگفتند جزخدا
    تكبير گوي مردم مظلوم را زدند
     با تير و با تفنگ همان قوم اشقيا
    در اين قتال مرگ حقوق بشر كجاست ؟
     خاموش مانده اند چرا در غم شما ؟
     جرم بزرگ گفتن الله اكبر است
    اين جرم مردم بحرين باصفا
    ختم كلام خانه مردم خراب شد
    از بمب هاي خانه برانداز بي حي

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در دوشنبه چهارم اردیبهشت 1391  |
 

MGID2829
magiran.com > روزنامه رسالت > شماره 7517 26/1/91 > صفحه 3 (سياسي) > متن
 


      


حجاب عفاف



اگر كه مرد شريف است و با شرف باشد
    زن و حجاب زنش گوهر و صدف باشد
    زنان غرب دريغا كه مثل ابزارند
    دريغ ودرد كه اين قوم زارو بيمارند
    زني كه جلوه گري مي كند مخوانش زن
    كه جنس اوست به جاي لطافت از آهن
    زني كه جلوه فروش است مادري نتوان
     چنانكه آدم بي دين پيمبري نتوان
    زنان ميهن من سربلند و زينب وار
     تمام، آينه داران جلوه دلدار
    همه عزيز همه مهربان همه خوبند
    به چشم مردم ما نازنين و محبوبند
|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در سه شنبه بیست و نهم فروردین 1391  |
 
كدام رابطه را تن دهيم با دشمن؟




كدام رابطه را تن دهيم با دشمن؟
     كه قلب ناكس و نامرد او بود آهن
    مباز خويشتنت را كه ما خدا داريم
     امام و آيينه و دشت كربلاداريم
    اگر مقابل نامرد خم كني سر را
    هزار قطعه كند تيغ خصم، پيكر را
    بلوغ ما به جهان شهره است مي داني؟
     منه به روي بلاغت غبار حيراني
     ببيني كه قدرت ما مي شود، ابر قدرت
     ببين كه نيروي ايمان، دهد به ما شوكت
     ز ننگ رابطه دم مي زني، كه اين عيب است
     مخالف مدد عشق و همت غيب است
     رموز غيب چو داني ذليل غم نشوي
    اسير چنگ غم و محنت و الم نشوي
    به رمز و راز الفباي انقلاب آ گاه
    هر آن كه هست نگردد به يك نظر گمراه
     قيام قامت مردان ببين و صولت پير
    كه گردنت نشود جايگاه هر زنجير
    چنان كه ريشه ما در زمين كرب و بلاست
    نگاهدار وطن دست صاحب و مولاست
     مباد اينكه ز صاحب زمان (عج) شوي غافل
    مباد اينكه سپاري به دست دشمن دل
    بدان كه صاحب ما قادر است اگر ماها
     ز بيم جان نهراسيم با اميد خدا

|+| نوشته شده توسط قیصر منزوی در سه شنبه بیست و نهم فروردین 1391  |
 
 
بالا